بیشتر از نیمی از تاثیر شما به عنوان یک سخنران به زبان بدنتان بستگی دارد. ممکن است کلماتی را که می‌گویید کنترل کرده باشید. اما آیا آنچه که توسط بدنتان می‌گویید کنترل کرده‌اید؟زبان بدن شامل ژست، حالت ایستادن و حالات چهره می‌شود. این‌ها نکات مهمی هستند که باید در حضور تمام نگاه‌ها رعایت کنید. وقتی سخنرانی می‌کنید، یک زبان بدن مستحکم و مثبت از ملزوماتی است که باعث ایجاد اعتبار، ارتباط با حاضرین و ابراز احساسات می‌شود. همچنین باعث می‌شود مخاطبانتان با دقت بیشتری به آنچه می‌گویید گوش دهند.
بعضی‌ها وقتی “بله” می‌گویند، سرشان را به نشانه “نه” تکان می‌دهند! نکته مهم راجع به زبان بدن این است که معمولا پیام‌هایی را ناآگاهانه توسط زبان بدن خود انتقال می‌دهید. وقتی سخنران‌ها ویدیو سخنرانی خود را تماشا می‌کنند اغلب از دیدن اینکه زبان بدنشان منظوری کاملا متفاوت از کلامشان رسانده است، شگفت زده می‌شوند. برای مثال، بعضی افراد در هنگام گفتن “بله” سرشان را به علامت “نه” تکان می‌دهند.
یک زبان بدن موثر از کلام گفته شده حمایت می‌کند و تصویری قوی از سخنران ایجاد می‌کند. حضار به سخنران‌هایی که زبان بدن پر‌انرژی و زنده‌ای دارند بیشترین توجه را دارند. آنها حرکات معنی‌دار و حمایت‌کننده پیام سخنران را دوست دارند. موثرترین حرکات، آنهایی هستند که باور شخصی سخنران به کلام را نشان می‌دهند.
ژست و اشارات
حتما از دست‌هایتان استفاده کنید. جای آنها روی پهلوها، داخل جیب‌ها، روی سینه و یا پشت بدن نیست! از آنها برای تاکید مطلب، ابراز احساسات و اشتیاق و ایجاد ارتباط با مخاطبان استفاده کنید.
بیشتر افراد یک سری واژگان اشاره‌ای در اختیار خود دارند. مثلا همه می‌دانند هنگام گفتن کلمه “کوتاه” یا “بلند” اشاره‌هایی با دست برای تاکید استفاده می‌شوند. البته با این‌حال، ایما و اشاره‌هایی که به صورت روزانه استفاده می‌شوند بسیار کوتاه و متخصر‌تر از آنی هستند که در حضور یک گروه بزرگ مخاطبین استفاده می‌شوند. سخنران‌ها باید ایما و اشاره‌های خود را به بزرگی فضای سخنرانی‌شان انتخاب کنند.
تاثیر‌گذار‌ترین اشارات در شانه‌ها اتفاق می‌افتند نه مچ یا آرنج‌ها! حرکات شانه‌ها برای فاصله‌های دور مناسب هستند و انرژی بیشتری از سخنران را نمایان می‌کنند و می‌توانند جلوی استرس‌هایی را که در قسمت‌های بالای دیگر ممکن است رخ دهند بگیرند.
حالت ایستادن
نحوه ایستادنتان در حضور مخاطبان، قبل از باز کردن دهانتان سخن خواهد گفت! حالت ایستادنتان می‌تواند بگوید که شما خوشحال، ترسیده، با اعتماد به نفس یا ناراحت هستید. حضار این پیام‌ها را بدون هیچ تفکری می‌خوانند. یک حالت ایستادن متعادل با کمی تمایل رو به جلو، این پیام را می‌دهد که سخنران با مخاطبانش ارتباط برقرار کرده است. یک ژست تکیه داده به دیوار این پیام را می‌رساند که سخنران به مخاطبان اهمیتی نمی‌دهد.
پاها باید مستقیما رو به جلو باشند. هنگامی که از دست‌ها استفاده نمی‌شود باید کاملا در طرفین بدن قرار بگیرند. قرار دادن دست ها در طرفین بدن بین هر اشاره، راحتی را نشان می‌دهد. این لحظات باعث تقویت کلامتان می‌شوند.
واضح است که می‌توانید در طول سخنرانی راه بروید اما آن را با تعدادی توقف همراه کنید. حرکت مستمر می‌تواند باعث اذیت مخاطبانتان شود.
حالات چهره
حرکات چشم‌ها، دهان و ماهیچه‌های صورت می‌توانند با مخاطبانتان ارتباط برقرار کنند.
ارتباط چشمی مهم‌ترین ابزار در این روند است. هیچ یک از حالات چهره به اندازه آن در ایجاد خلوص و اعتبار موثر نیست. هیچ چیز دیگری به اندازه آن نمی‌تواند مستقیما بین شما و مخاطبتان ارتباط برقرار کند. سخنور‌های موفق در یک لحظه با یکی از مخاطبان ارتباط چشمی برقرار می‌کنند و به اندازه‌ای که کلمه خود را تمام کنند تمرکز می‌کنند و تا لحظه مشاهده اثر آن صبر می‌کنند. اینگونه تمرکز چشم‌ها با جلب کردن نگاه‌ها و توقف‌هایی بین کلمات باعث افزایش توجه حاضرین می‌شود. این توقف‌ها نه‌تنها توجه را افزایش می‌دهند، بلکه زمانی را برای پردازش پیام در اختیار مخاطب قرار می‌دهد.
عناصر دیگر حالات چهره، می‌توانند انتقال دهنده هرگونه حالات سخنور از اشتیاق به مطلب گرفته تا عمق نگرانی وی به مخاطبان، باشند. متاسفانه تحت فشار استرس سخنرانی در حضور یک گروه مخاطب، بسیاری افراد حالات چهره خود را از دست می‌دهند و چهره‌شان به طرز ترسناکی جامد می‌شود! سعی کنید از همان ابتدا چهره خود را از این حالت درآورید. برای مثال، وقتی با مخاطبان آشنا می‌شوید، لبخند بزنید. لزومی ندارد در تمام طول ارائه لبخند بزنید! اما حداقل در زمان‌های مناسب آن را انجام دهید.
همه باور دارند که طبیعی بودن در حضور مخاطبان کافی است. درحالیکه در واقعیت تنها ایستادن جلوی یک گروه مخاطب طبیعی به نظر نمی‌رسد! بلکه عجیب و غیرمعمول به نظر رسیده و استرس ایجاد می‌کند. طبیعی بودن کافی نیست! لازم است که چیزی فراتر از طبیعی باشیم. قوی‌تر و رساتر. مشخصا تلاش، انرژی، مهارت و تمرین بیشتری می‌طلبد. اما با توجه به اینکه ارتباطتان تا حد زیادی به زبان بدن بستگی دارد، ارزشش را خواهد داشت. روی زبان بدن خود کار کنید تا موثرترین سخنرانی را داشته باشید.
مقالات خواندنی: